|
STORYLİNE YÖNTEMİ’NİN YAPISI
STORYLİNE YÖNTEMİ, yapılandırmacı yaklaşıma göre şekillenmekte
ve bizzat uygulanışında yer alınmadığı sürece tam olarak
anlaşılması güçtür.
Aşağıdaki bölümlerde, STORYLİNE YÖNTEMİ için kritik olan dört
önemli başlıktan söz edilecektir. Bunlar; zamanlama, planlama,
öğretmen takımı ve gruplamadır. Bu dört başlık, STORYLİNE
YÖNTEMİ’NİN diğer yöntemlerden ayrıldığı noktaları
göstermektedir.
Bir çok STORYLİNE YÖNTEMİ hizmet içi eğitim kursu alan öğretmen,
okullarına dönüp bu yaklaşımı uygulamaya başladığında bir
çıkmaza girmekte. Çünkü ders programlarını sınırlayamamakta ve
STORYLİNE YÖNTEMİ’NE uyumlu hale getirememektedirler. Bu durumda
öğretmenler, STORYLİNE YÖNTEMİ’NİN çok uzun sürdüğünü düşünmekte
ve yarıda bırakma ya da gereken zamanı tanımama yollarına
gitmektedirler. Eğer öğretmenler klasik ders işleme sürelerine
bağlı kalırlarsa ve STORYLİNE YÖNTEMİ’Nİ uygulamaya
çalışırlarsa, STORYLİNE YÖNTEMİ sadece bir yama olmakta ve
program için yeni bir yapı sağlamamaktadır (Harknes; Akt.
Creswell 1997:13).
Zamanlama: STORYLİNE YÖNTEMİ’NE ayrılacak olan zaman çeşitli
şekillerde olabilmektedir. Kimi uygulayıcılar tüm bir öğretim
yılını STORYLİNE YÖNTEMİ’YLE işlemişken, kimileri ünite bazında
ele almayı uygun görmüşlerdir. Aşağıdaki örnekte de görüleceği
gibi, Sallie Coverly Harkness, klasik ders işleme yöntemlerini
kullandığı derslerin de olduğu bir haftalık ders programında,
STORYLİNE YÖNTEMİ’NE uygun dersleri de haftanın belirli
günlerine yayarak kullanmıştır.
Planlama:
Bir STORYLİNE YÖNTEMİ programında önemli olan, içeriği,
öğrencilerin kazanmasını istediğimiz bilgi ve görüşleri
kazandırıcı etkinliklerle düzenlemektir. Bu program, değişik
düzeylerde hangi kategori ve konularda öğrencilerin etkileşime
sokulacağını öngörür. Ayrıca öğretmenlerden de daha ayrıntılı
bir planlamayı bekler.
Kullanışlı olabilmesi için bir öykü teması kısa ve öz, fakat
aynı zamanda süreci etkili kılacak bütün öğeleri içermelidir. Bu
öğeleri şu şekilde sıralayabiliriz:
1. Öykü teması: Her bir bölüm tek bir başlıkla
belirtilmelidir.(Örneğin: Ev, Aile, Okul)
2. Anahtar sorular: Her bir başlık, o başlıkla ilgili
öğrencileri harekete geçirecek bir çok soruyu sormaya imkan
tanımalıdır. (Örneğin: Ailede kimler var?)
3. Öğrenci etkinlikleri: Soruların cevaplarını
bulduracak çeşitli öğrenci etkinlikleri düzenlenmelidir.
4. Organizasyon: Etkinliğe en uygun organizasyona karar
verilmelidir. (Örneğin: Büyük grup, küçük grup, ikişerli, üçerli
gruplar).
5. Araç-gereçler: Etkinliklerde kullanılacak araç ve
gereçlerin listesi çıkarılır.
6. Ürün (Çıktı): Etkinlikler sonucu ortaya çıkması
beklenen ürünler. Bunlar aynı zamanda değerlendirme içinde
kullanılabilir (Bell 1994:15).
sonraki sayfa
>>
|